Bu kitap, ruhların henüz bedene inmeden verdiği ilk sözle, "Kalu Bela" anıyla açılıyor ve bir soru soruyor: İnsan yaşadıkça o sözü yeniden mi yazar?

Elayda'nın hikâyesi Akşehir'in ayazlı okul bahçelerinden Fethiye'nin sahillerine uzanıyor. İçinde çocukluk dostlukları, aile içindeki sessiz kırgınlıklar, yarım kalmış aşklar ve vedalar var. Elif Kaya bu hikâyeyi şiirle, iç sesle ve kayıp ile yas üzerine düşüncelerle iç içe anlatıyor. Ortaya ne tam bir roman ne de yalnızca bir şiir kitabı çıkıyor; ikisinin arasında akan bir metin.

Su ve Kelam, kendini geliştirmeye çalışmaktan yorulanlara başka bir yol gösteriyor: hatırlamayı. Kim olduğunu, neyin yasını tuttuğunu ve hangi vedanın seni beklediğini.